Verslagje van wedstrijd te Rotterdam.
Het weer viel iets tegen, na de warme, voorafgaande week. Voor de uitzetters en maaiers een hete week, is beter gezegd. Normaal is de wedstrijd in Rotterdam in maart en dat scheelt echt een heleboel maaiwerk. Maar ook veel knipwerk aan de bramen en duindoorns. Daarbij verzorgden die duindoorns ook nog de Bastaardzijderups voor huisvesting. Die combinatie kan veel overlast geven, zoals de uitzetters bemerkt hebben. Op de zaterdag (en zondag) zaten er nog veel in de struiken -en in sommige bomen tussen de secties. Met name in de sectie met de grote berg en het diepe gat. Die sectie is daarom op de zondag er ook uitgehaald. Dus maar 7 secties dit jaar. De bestrijdingsdienst die er zaterdag was, had al gemeld dat het op de zondag mee zou kunnen vallen, omdat in de nacht ervoor de wind hard was en draaide, waardoor alle loszittende brandharen wel weggewaaid zouden zijn.
De uitzetters hebben hun best gedaan om de sporen te maken zonder beton, bielzen en bomen. Ook met de bedoeling om de sporen qua niveau iets naar beneden te brengen. Dat laatste is helaas niet helemaal gelukt.
Er was van de triallisten een algehele opmerking, waarvan de strekking was, -zoals een rijder het verwoordde-: Ik heb lang gereden om in Rotterdam te komen (en ook lang weer naar huis) maar ook net zo lang gereden in de trialwedstrijd. En dat klopt: want de secties waren (lekker?) lang. De meeste rijders vonden dat wel prettig, maar het maakte het onthouden van de route moeilijker. En dat ook vooral vanwege de grote hoeveelheid pijlen die het KNMV-systeem uitzetten met zich meebrengt.
We hadden beter met meer tussenlintjes moeten werken.
Veel rijders waren content over het uitzetten. Je moest overal goed opletten en dan ging het wel.
Maar we hebben ook een aantal rijders niet gehoord. Met name die veel vijven hadden.
Als we naar de punten kijken valt het op dat er van de totaal 780 gereden secties er iets meer dan 10 % een 5 opleverde. En dat is veel, te veel. Vermeldt mag worden dat er veel vijven gevallen zijn door het missen van een pijl, in het grote woud van pijlen. Soms wel twee tot drie keer door dezelfde rijder in dezelfde sectie.
- In het witte spoor vielen 44 vijven waarvan 33 door 4 rijders en extra nog 5 vijven door pijlen missen door de rest van de rijders. De overige 6 vijven vielen willekeurig. Dat lijkt op het-gaat-goed-of-meteen-een-vijf. Mogelijk door ‘te laat’ een voet zetten. In Ronde 1 waren NS 2,5 en 7 pittig.
- In het blauwe spoor 29 vijven waarvan 18 door 4 rijders en 4 extra vijven door gemiste pijlen. Hier was NS 4 met de draai boven op de berg een (te groot) ‘dingetje’ en NS 7 op het eind t.g.v. het losse zand.
- In het rode spoor vielen 16 vijven (9 door 3 rijders). Ook hier was m.n. NS 4 erg moeilijk en ook NS 7.
We zullen het volgend jaar beter proberen te doen.
Rest ons nog de rijders en zeker de uitzetters, de controleurs, Bertha en Corrie en uiteraard Natasha (die heeft hard gewerkt om de controleurs te verzorgen in de sectie en ons van voedsel te voorzien) hartelijk te danken voor hun hulp.
Tot Apeldoorn